เรื่องราวของผมในฐานะช่างภาพกับสาวชมรมถ่ายภาพในโรงเรียนหญิงล้วน 9

สายฝนแรกของฤดูร้องที่สะท้อนเสียงฝีเท้าบนพื้นไม้ของอาคารโรงเรียนหญิงล้วน ณ ที่นั้นที่ช่างภาพสายแว่นคนหนึ่งได้พบกับเด็กสาวในชุดนักเรียนผู้มีหูสัตว์และหางพลิ้วไหวอย่างลึกลับ — เรื่องราวของผมในฐานะช่างภาพกับสาวชมรมถ่ายภาพในโรงเรียนหญิงล้วน 9 คือ doujin เรื่องสั้นที่เพียง 25 หน้าก็สามารถสะกดความสนใจได้ตั้งแต่ภาพแรกจนภาพสุดท้าย ด้วยฉากที่ช่างภาพสวมถุงมือหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเธอที่ยิ้มด้วยฟันเขี้ยวแปลกตา เหมือนกรรจิตวิญญาณของซอทสึอาล์ที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดเครื่องแบบนักเรียน คุณเคยสงสัยไหมว่าช่างภาพคนนี้จะจับภาพสิ่งที่ตามองไม่เห็นได้อย่างไร เมื่อตัวละครหลักคือเด็กสาวที่มีลักษณะคล้ายสัตว์แต่ใช้ชีวิตในโรงเรียนหญิงล้วนอย่างธรรมดา โดจินเล่มนี้ถูกแปลไทยมาอย่างประณีต ทำให้ผู้อ่านสามารถอ่านเข้าใจน้ำเสียงของตัวละครได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น โดยเฉพาะบทสนทนาที่ซ่อนนัยเรื่องเส้นเรื่องเชิงเหนือธรรมชาติที่ค่อยๆ เปิดเผยผ่านทุกหน้า ทุกองค์ประกอบตั้งแต่แสง เงา ไปจนถึงท่าทางของเธอล้วนถูกจัดวางอย่างมีชั้นเชิง ทำให้การอ่านครั้งเดียวไม่เพียงพอที่จะดมกลิ่นอายแห่งความลึกลับที่ซ่อนอยู่ในเฟรมสุดท้าย หากคุณเป็นคนที่ชื่นชอบเรื่องราวแนว slice-of-life ผสมความลึกลับในบริบทโรงเรียน doujin เล่มนี้จะทำให้คุณอ่านจบแล้วอยากย้อนกลับไปอ่านใหม่อีกครั้งแน่นอน